10 NOVEMBER 2017

Champagne, kaviaar en Orange Wine op de Gastronomiebeurs

 Wat was het weer een verwennerij om afgelopen week over de Gastronomiebeurs in Utrecht te struinen. Tientallen stands van verschillende importeurs en bedrijven met heerlijke wijnen, kazen, vlees en vis en nog veel meer.

Proeverij naar mijn hart

 
Orange-wine-4-1.jpg

 

Ik belandde al vrij snel in een Champagne en kaviaar demonstratie. Je kreeg zes verschillende Champagnes te proeven en Persian Caviar zorgde voor de kaviaar. Leuk om te merken hoe verschillende smaken met elkaar werken of juist helemaal niet. Zoals drie kleine proeflepeltjes met zalm, zalm en kaviaar en een lepel met truffel erbij. De ene Champagne kon de truffel dan bijvoorbeeld niet aan of andersom en een andere combinatie zorgde weer voor een overheerlijke smaakexplosie. Zo zie je maar weer dat het belangrijk is om te proeven, proeven en proeven. Ook wanneer je thuis aan het koken bent. Trek desnoods een paar wijnen open en probeer je gerecht uit met kleine proefslokjes. De wijnen die je dan besluit niet te schenken bij het eten, komen toch wel op, tenminste bij ons thuis wel.

 

Orange-Wine-1.jpg

Verrassing

Maar weer even terug naar de Gastronomiebeurs. Terwijl ik lekker aan het struinen was tussen de standjes, liep ik tegen de wijnen aan van The Orange Wine Club. Jazeker, oranje wijn. Is dat hetzelfde als de blauwe wijn die maar geen trend wilde worden? Nee, zeker niet. Orange Wine is tegenwoordig hip, maar zeker niet nieuw.

 

Orange-wine-5.jpg

Orange Wine

De kleur is echt oranje, maar niet door toegevoegde stoffen. Het is witte wijn, maar dan op de manier van rode wijn gemaakt. Say what? Even simpel: bij witte wijn worden de schillen en het sap na het persen van elkaar gescheiden en bij rode wijn blijven de schilletjes en pitjes een geruime tijd lekker mee weken. Voor Orange Wine wordt gewerkt met witte druivenrassen waarvan de schillen mee vergisten in de most, het druivensap. In de schil zitten kleurstoffen waardoor de wijn kleuren kan krijgen van geel tot oranje. Omdat de schillen en pitten mee vergisten krijgt de wijn ook tannines mee en dus een flinke kick. Orange Wines zijn natuurlijke wijnen, zonder al te veel toevoegingen. Een echte must try als je eens wat anders wil. Je kunt het niet vergelijken met rode of met witte wijnen, het is oranje, anders, bijzonder en sommige zijn heel lekker. Misschien moet je er even aan wennen, maar ik ben om!

 

 

Meer Wijndummy

Voor meer Wijndummy like je de Wijndummy Facebookpagina, volg je Wijndummy op Instagram en ga naar het Wijndummy YouTube kanaal. Heb je tips? Mail naar info@wijndummy.nl!  

 

 


29e Proefschrift Wijnconcours

 

Deze drie Orange wijnen staan in de finale van het 29e proefschrift wijnconcours, in klasse premium choice! Al deze drie wijnen zijn orange, natuurlijk, biodynamisch en zonder toegevoegde sulfieten. Bent u nieuwsgierig naar de Orange wijnen, dan bent u van harte welkom. Ik presenteer mijn wijnen op de gastronomie 2017 in de jaarbeurs Utrecht op 6 en 7 november!

M.Siljeg 

IMG_7880.jpg

 

De prijswinnaars van het 29ste Proefschrift Wijnconcours worden op maandag 7 november 2017 bekend gemaakt tijdens de vakbeurs Gastronomie in de Jaarbeurs te Utrecht. Ook de tweede dag van de beurs zijn alle finalisten te proeven, in totaal circa 200 wijnen.

 


Amber Revolution

Thanks to our good friend Simon Woolf and his efforts orange wines are finally receiving the attention they deserve. More and more people are getting to know and are falling in love with orange wines. Please let Simon guide you through this journey and help us support him and his Kickstarter campaign on https://kickstarter.amber-revolution.com/

 

_IMB1172zonder_a_small.jpg

 

Amber Revolution will be the first to tell the full, forgotten story of orange wine/amber wine/macerated white wine (insert your own favourite name here!), from the style's heartland in Friuli and Slovenia, to Georgia and beyond.

It's going to be a 250 page full colour illustrated book with profiles of over 180 winemakers worldwide who specialise in the style. I think the story behind these wines is quite extraordinary, and I aim to tell it more in the manner of a novel than a dry reference book - it should be gripping and fun to read." Simon Woolf

 

AmberRevolution-coverartversion1.jpg

 

Orange Wines krijgen een podium

Verslag van de NGS proeverij van Orange Wines

gehouden op 8 mei 2017 in Restaurant Podium Onder de Dom te Utrecht.

Door Paul Op ten Berg.

 


BATIČ ANGEL Grande Cuvee 2013
93 points
FINALIST in category
Red Wines - Eastern Mediterranean
Retail Price $75.00

ULTIMATE WINE CHALLENGE
ultimate-beverage.com

 

19030370_1225092097616685_5104960609249084948_n.jpg


Decanter’s first major natural wine tasting

10/04/2017 by Simon Woolf
 
IMG_20170116_105632-768x432.jpg

 

What’s the biggest problem with organising a natural wine tasting? Defining the parameters ranks very high. Also, if one publicises the results with any level of exposure, being prepared to fight off the negative, trolling comments can be a serious undertaking. This piece is partly a public response to some such comments.

As anyone who follows my writing will know, I’m a critical supporter of the natural wine niche. I think this loosely defined movement has done wonders for rehabilitating the wine world. It has rescued us from increasing homogeneity and the desire of industrialists the world over to control, regulate and commercialise everything. For that I am truly and selfishly grateful – my glass overflows with interesting liquids, even if I don’t find all of them delicious.

I worked with the team at Decanter earlier this year, to put together their first major panel tasting of natural wines. The aim was to see if three very different tasters could agree on their favourite wines, and thus to signpost some truly fine wines to Decanter’s audience. My hope was to both aid new discovery, and broaden the palates of those readers who might be more accustomed to fine wine’s longer established oeuvres.

Whilst our excellent panel – Andrew Jefford, Sarah Jane Evans MW plus myself – selected widely varying wines as our top tens, the tasting proved beyond any doubt that there is very fine wine being made within the boundaries of the natural scene.

But what exactly are those boundaries, and how did we choose them?

To counter some sniping, tedious comments that were made when the article was published, let’s be clear that Decanter did not create its own definition. We looked to Isabelle Legeron MW’s world leading Rawfair manifesto, and to Les Caves de Pyrene’s Real Wine Fair charter for our cues. These definitions were then doublechecked with other natural wine specialists and importers.

Inevitably, our adopted definition is only one of a number of possibilities. Some believe that “natural wine” has to mean no added sulphur, a view not shared by Legeron, Les Caves or me. Some feel that the allowed limit of 70 mg per litre of total sulphur is very high.

I must counter that point. Those who think that 70 mg/L is high may be in denial about some of their favourite wines or winemakers. I meet quality-focused producers all the time who end up with 80 – 100 mg/L total SO2 – one hardly has to be spraying yellow dust willy nilly around the winery to get to this level. It is still reasonably low, compared with the upper limit of 150 mg/L imposed by the EU for red wines (whites and sweets have yet higher limits).

It must also be noted that this limit is for any style of wine – so a stickie with a lots of residual sugar has the same allowed maximum as a dry red wine. Rawfair adopted the 70 mg/L figure, I think in 2014, after initial versions of their manifesto stated only the vague “at most, a little SO2“. We decided to run with their choice. Some protest that any such boundary is arbitrary. Of course it is, but no more so than limits set by the EU, organic or biodyanamic legislative bodies.

It’s my understanding that Rawfair aims for a balance between inclusivity and robustness. Decanter felt this was sensible too. It’s worth knowing that almost 50% of the 122 wines submitted were below 40 mg/L. Some 10 – 20 were made with no added SO2. My figures are vague as the technical data we received on each wine was variable. For example, when a producer states total SO2 of 12 mg/L, it is not always apparent whether they used any added SO2 or not, as fermentation can naturally produce this level.

 

Our other parameters are I’m sure by now familiar:

• Vineyards farmed organically or
biodynamically – certification was
strongly preferred, but uncertified wines
were accepted
• Hand-harvested only
• Fermentation with indigenous (wild)
yeasts
• No enzymes
• No additives added (such as acid,
tannin, colouring) other than SO2
• Unfined, and no (or light) filtration
• No other heavy manipulation (such as
spinning cone, reverse osmosis,
cryoextraction, rapid-finishing,
Ultraviolet C irradiation)

Again, this should be considered an inclusive baseline. The natural wine world has its extremists who insist that a producer is not “natural” if they use any form of temperature control, or do even the lightest of filtering (which I’d take to be 8-10 microns). I don’t sit in that camp. There are commercial imperatives to selling wine, and if some producers decide to coarse filter I have no problem with it. Coarse filtering has virtually no effect on the taste of a wine, it just ensures you are not fishing out big clumps of crud from your glass.

 

The winning wines

Decanter is a consumer orientated magazine, and requires that all its journalists score wines. I’m not a huge fan of scoring, but at the same time with 122 wines some kind of system is needed to make a shortlist and a final selection. There were at least 60-70 wines here that I’d have been happy to take home and enjoy over dinner.

Our final selections, organised into a top 10 from each taster, and the one overriding favourite that all three of us loved are incredibly disparate. Some may cry that there are wines in these lists that are not “natural”. I can only retaliate by saying that all these wines conformed to our charter of quality, to the best of our knowledge and based on the information submitted by producers and importers. So if people don’t feel they fit into the natural wine category, then we are dealing with cliquism at best and outright cultism at worst.

I don’t require a natural winemaker to be bearded and radical, nor do I need their label to say “vin de France” or have a risqué design of questionable taste. There are more conventional producers making excellent artisanal wines who just don’t happen to fit the “natural” image. Why should they be excluded? Let’s assess the liquid and not the polemic.

I was really pleased to make some new discoveries (such as Valdonica), but also to find that in blind tasting I’d picked some old favourites. It was great to see names like Foradori, Sepp Muster and Vodopivec in the top 10.

If you didn’t already see the magazine, you may want to know which wines got top billing. You can read the complete article as a PDF here.

 

The full list of 122 wines tasted can be found here.

 

Barking at the moon: Movia – Lunar 2008

 
 
20/02/2017 by Simon Woolf
 
(Almost) every week, I select an orange wine (a white wine made with extended skin contact) that grabbed my attention. View the whole series here
IMG_20170206_131159-768x432.jpg

Aleš Kristančič is a man whose reputation precedes him. Movia, the family’s estate in Western Slovenia since 1820, has become one of the most well-known producers from the region, and also a trailblazer for the skin contact style.

The 22 hectare estate is split across the Slovenian/Italian border, one of many after-effects from two world wars, although the wine is bottled as Slovenian. Farming is uncertified organic.

I’d encountered Movia’s wines on many occasions over the years, but only belatedly caught up with the man himself at a masterclass in Amsterdam last week. Kristančič is a big character, a showman you might say, so he’d brought his wife and daughter along for added emphasis. De rigeur for any movia event is the degorging of the “Puro” sparkling Rebula “en place”, with other wines ritually decanted into flashy Riedel decanters.

Kristančič seemed a little hesitant at first, not as brazen or confident as I’d expected. Perhaps this was down to his “farmer’s English”, as he put it – or a rather late night, as he admitted a few minutes in. But things soon warmed up with the help of some amour propre from the audience, with Kristančič becoming speedily more emphatic and enthusiastic.

 

IMG_20170206_131933-e1487624185132-768x546.jpg

I’ve had mixed experiences with the wines, sometimes finding them rather oxidised, sometimes just not special. But with their creator pouring them, even on a grey winter day in Amsterdam, they spoke convincingly. A range of varietal wines made with short skin contact (7 days) and temperature control were particularly charming in their freshness and expression – the Chardonnay 2014 perhaps the pick of the bunch, but a Sauvignon Blanc and a Rebula 2014 not far behind.

Still, orange weekly needed something with a bit more chew to get the heart-rate racing – and right at the end of the two hour tasting, there it was: Lunar Chardonnay 2008.

IMG_20170206_132046-768x432.jpg

The Lunar wines are made without any added SO2 and bottled at full moon. They certainly qualify for the “natural” tag. Eight months of skin contact gives them a great backbone, but what surprised me in the 2008 was the supple, luxuriant texture. Chardonnay’s silky, honey-tinged side spoke loud and clear, in a wine that seemed incredibly fresh and pure considering the long ageing.

There’s nothing “difficult” about this wine, nothing that has to be explained or “understood”. It’s simply a pleasure to drink, hedonistic even. Yet it also has the herby, spicy complexity and interest to make you go back for a second or a third glass. Impressive stuff.

 

Thank you to Cru bio / Melman communications who organised the masterclass I attended.

Tannnico in the UK has the Lunar 2013 Rebula, also a great wine.

In the Netherlands, Movia wines are available online from Delicroatia / The Orange Wine Club. Lunar Chardonnay 2008 is €30, an entirely fair price for the quality.

 
 
 

 Wijn zonder ‘vervalsingen’: MOVIA uit Slovenië

9 FEBRUARI 2017
 

De wijn is een werk der konst, gelijk als het bier en het brood is. Met deze woorden begint de achttiende-eeuwse encyclopedie-bewerker Chalmot in 1778 een paragraaf over wijnvervalsingen. Hij vervolgt: De natuur heeft de Druiven, de konst doet al het overige. Maar dan behoorde de konst de natuur niet te bederven, maar dezelve in zommige opzigten te volmaaken. Wenschelijk ware het derhalven, dat er geene andere Wijn-behandelaars in de wereld waren, dan welke, hiervan overtuigd, zich zo na moogelijk aan de natuur poogden te houden, dan zouden wij eenvoudigenen zuiveren, en derhalven goeden Wijn hebben. Een citaat dat de eenentwintigste-eeuwse liefhebbers van ‘natural’, ‘biologisch’, ‘bio-dynamisch’ etc.. enorm zou bevallen. Ik schrijf hier met opzet etc… want er zijn vele stromingen en meningen in de wereld van de ‘zuivere’ wijnen. Binnen de biologische wijnen bestaan diverse keurmerken en ook binnen de biodynamie zijn verschillen. Er zijn ‘natural’-wijnen en wijnen met laag-sulfiet. En dan zijn er nog wijnen met veel schilcontact, al of niet gemaakt in amfoor. Witte wijnen met veel schilcontact noemen we orange wijnen. Maar amfoor en/of orange betekent niet automatisch ‘biologisch’, al denken veel mensen dat wel. De wet helpt ons niet in deze, en er zijn nog maar weinig universeel geaccepteerde definities op dit terrein.

Uiteindelijk moet het natuurlijk niet uitmaken, hoe een wijnmaker zijn druiven heeft verwerkt, als de wijn maar lekker is! En als we er maar van op aan kunnen dat alles met respect voor onze aarde wordt gemaakt. Maar dan komt de behoefte om labeltjes te hangen aan allerlei manieren van werken om de hoek kijken, en om te classificeren, in hokjes te stoppen. Consumenten willen graag weten wat er met hun wijn is gebeurd, om keuzes te kunnen maken. Sommigen kiezen voor wijnen die tot stand zijn gekomen door eerlijke arbeidsomstandigheden, andere willen wijnen zonder enige dierlijke producten gebruikt bij de bereiding en weer anderen willen zo min mogelijk sulfiet. Om die keuzes te kunnen maken, en om dat allemaal nog te snappen, moet je welhaast een wijnopleiding achter de rug hebben, en dan wordt wijn helaas toch weer die elite-drank – tenzij het gewoon wordt om wijn zonder ‘vervalsingen’ te maken!

 

 

MOVIA-wines.jpg
 

 Groei van ‘zuivere’ wijn
Gelukkig zijn er steeds meer producenten die hun wijn op een of andere manier op een ‘zuiverder’ manier gaan maken. Die geen ‘vervalsingen’ meer toepassen, en verantwoorde keuzes maken binnen het enorme spectrum aan technieken en methoden die de wijnbouw en de wijnbereiding ten dienste staan. Een aantal van dergelijke wijnen kon afgelopen maandag geproefd worden tijdens CruBio, een beurs voor biologische wijnen georganiseerd door Ghislaine Melman van Melman Communications. Van Ghislaine begreep ik dat die beurs een eigen initiatief is, waar ze ieder jaar hard voor moet werken om hem van de grond te krijgen. Gek eigenlijk. Zoveel mensen roepen om ‘zuivere’ wijn, maar de wijnliefhebber in Nederland daar goed zicht op bieden gaat moeizaam…

Op de beurs waren zo’n vijftien grote en kleine importeurs en twee producenten aanwezig. Mijn doel die dag was onder andere nader kennis te maken met de wijnen van Aleš Kristančič van MOVIA in Slovenië. Deze had ik op een eerdere beurs al eens geproefd, maar nu kwam de wijnmaker zélf zijn verhaal doen. En ik had begrepen dat hij een echt voorstander van ‘zuivere’ wijn was, zonder dat er een labeltje aan hing.

Alle labeltjes voor MOVIA
De wijnen van MOVIA ontstaan op de grens van Slovenië en Italië, in de omgeving van Brda. Sterker nog: een deel van de wijngaarden van de familie ligt in Italië. Al acht generaties is het wijnhuis in bedrijf. Dit is ook hét gebied waar de orange wijnen zijn ontstaan, en waar wijnmakers al generaties lang met schilcontact voor witte wijnen werken. In welke categorie de wijnen van MOVIA vallen? In ieder geval in de biologische. Maar ook de maanstand is voor Kristančič belangrijk, en er zijn diverse witte wijnen met schilcontact. Die ontstaan wel onder gecontroleerde temperaturen, in tegenstelling tot andere schilcontact-wijnen, die vaak hun gang mogen gaan tijdens de vergisting.  En de wijnen hebben een laag sulfietgehalte. Een labeltje plakken is dus eigenlijk de wijnen tekort doen. MOVIA heeft alle labeltjes. Uit de wijnen én de persoon Kristančič sprak voor mij heel duidelijk de wens om zo min mogelijk ‘vervalsingen’ toe te passen, en zo puur mogelijk te werken. En daar gaat het om.

Mijn favoriete wijnen die dag waren de complexe en krachtige Chardonnay 2014, met schilcontact tijdens de vergisting; de toegankelijke en fruitige field blend Veliko Belo 2009 met druivenrassen sauvignon blanc, rebula en pinot grigio; de mousserende en zuivere Puro Rosé 2014 van pinot noir, met zo goed als geen toegevoegde sulfiet en bovendien ongefilterd; en de spectaculaire gelaagde Lunar van twee jaargangen, 2013 en 2008. Aan deze wijnen (Chardonnay en Rebula in 2013, Chardonnay in 2008) wordt helemaal geen sulfiet toegevoegd. Hele, onbeschadigde bessen gaan in de vaten, en de wijnen worden niet gefilterd. Van het decanteren van de wijn maakt Kristančič dan ook een mooie show. Dat er aan deze wijnen een prijskaartje hangt dat niet voor alledag is, zal duidelijk zijn. Maar de complexe Lunar is dan ook geen wijn om dagelijks te drinken. Daarvoor zijn weer andere wijnen, met andere labeltjes. Voor beide is er plek, wat mij betreft.

Een grotere CruBio
CruBio had nog diverse andere leuke verrassingen in petto, zoals de spetterend mooie Graupert Pinot Gris van producent Meinklang in Burgenland, Oostenrijk, en de orange wijnen van Weingut Gsellmann in Gols. Aan deze wijnen zal ik zeker nog aandacht besteden.
Wat zou het mooi zijn als deze beurs volgend jaar nog weer groter werd, en wijnen zonder ‘vervalsingen’ eerder de norm dan de uitzondering gaan worden! Dan krijgt de heer Chalmot misschien eindelijk zijn zin. Dat er ‘geene andere Wijn-behandelaars in de wereld waren, dan welke, hiervan overtuigd, zich zo na moogelijk aan de natuur poogden te houden’.

MOVIA wordt in Nederland geïmporteerd door The Orange Wine Club.

Op YouTube vertelt Kristančič over zijn wijnen zonder sulfiet.

Meer lezen over biologische, biodynamische en natuurlijke wijnen? In dit boek vind je uitstekend uitgelegd hoe het in elkaar steekt.